Umursamaz

Bazen anlamak zordur hayatı… İnsanları… Kimi insan kendini mutlu etmek için üzer başkalarını. Düşünmez geride bıraktıklarını… Sonuçlarının nereye varacağını…

Hiç ağlamaz onlar mesela… Ne kadar umursamazlarsa o kadar yaşarlar dünyada… Gözyaşları kapalıdır akmaya… Bakabilir gözleri bu yalan hayata. Ama göremezler görmek istediği insanı karşısında. Beklerler o ömürlük durakta, belki bir gelenleri olur diye. Sonuçta bekledikleriyle kalırlar. Kimse kısa bir bakış bile yöneltmez. Ağlarlar bir denizin karşısına geçip, ona hiç gelmemiş gemileri seyreder.

Merve Ç.

Sonlar

Böyledir belki de sonlar, acı verici ve kanatıcı. Başını gördüğüm bu mutluluğun sonunu göremedim. Fark edemedim akıp giden zamanı. Anlayamadım hızlı uçan kuşları. Acele etmeleri güneşi görmek istemelerindendi. Kanatlarını aceleyle çırpıp güneşi arzuluyorlardı. Bulutlu gökyüzü onlara göre değildi. Bu yüzden kafeslerden kaçtılar her seferinde. Kanatları varken yokmuş gibi yapamazlardı. Sahte değildi onların özgürlüğü bizimkisi gibi. Onların ruhu tüm dünyayı dolaşırdı. Biz insanlar ise sadece kapalı odalarda özgürdük. Onlar ise uçsuz bucaksız bir gökyüzünde. 

Hayat adil değil elbet ama fazlasıyla da zalimdi bize. 

Büşra K.

Aşkın Yalan Olduğunu Sölemediler Bana

Aşkın yalan olduğunu söylemediler bana, bu yüzden yara bereyim gönül evimde...

Kaşlarımdaki öfkeyi susturacak söz bulamıyorum lugatımda!

Yakışmıyor artık sana susmalar tadını kaçırdın yıllarca. Aramıza boyumuzdan büyük ayrılıklar koydun oldu mu? Bende kalabalığın tenhalaşıyor yavaştan... Meltem esmiyor nicedir, fırtınalar susmadı henüz. Hayat anlamsız geliyor tutunamıyorum canıma...

Ben hiç mutluluktan delirmedim ama; delirmekten mutluluğu aşkta öğrendim.

Neden herkes bakışlarını üstüme yapıştırmış bana bakıyor? Biliyorum, çok çirkinim kimin yüreğinin zilini çalsam açılmaz kapılar ardında kalırım kimsesizliğimden... Oysa ben düşlerin pembesini yüreğimin görünmezliğinde saklarım... Temiz hayallerimden kurşun yemek öldürüyor içime sığmayan umutlarımı: Yine de her gece mektuplar yazarım sana hiç okumayacağın.

Yüzün flulaştı gözümde, aklım yavaş, yavaş seni unutmaya yelteniyor sevgili!

O duyumsuz bakışlarından aldığım yitik anlamı göğsümde tutuyorum...

Geç bastırılmış bir yalnızlık ihtilali için MERHABA! bu yüzden zehirli geceler bırakıyorum ve seni onarıyorum kendimi yaralayarak. Yalnızlığımdan bir sen çıkarıyorum sensizlik büyüyor yanımda...

Mor bir ölüm giyiniyorum sensizliğimin, sessizliğinde... Seni çıkarıyorum hücrelerimin beyinden kan revan her parçan, ben kanıyorum gözlerimden sen düşerken.

Seni bende devleştirmeseydim bu kadar sen de bilmeyecektin farkının farkındalığını sevgili!...

Sen de unutamayacaksın yar beni... Her şarkıda biraz beni hatırlayacak sevgimi bırakıyorum yüreğine usulca haykırarak farkında olmasan da.

Göm şimdi beni aklının dehlizlerine sana da bu yakışır sevgili!

Beni saçlarının toroslarında uyut, beyaz gelinliği sen giydir başımın mezarına!

Sonranın azı, mor dağların eteğinde ölüm kusacak aşkın ciğerlerimden... Bu ölüm beni de korkutuyor ama; gelsem yoksun, gelmesen ölüm oluyorum; nedir bu ters denklem anlamıyorum!

VE BEN SENİ BİLMESENDE, HALA ÇOK SEVİYORUM..............

Kahraman Tazeoğlu

Birikmiş Özlemlerim

Bugün ağladım senin için,

Tuttuğum gözyaşlarım dökülüverdi ellerime.

Engel olamadım gözlerime,

Doldular birikmiş özlemlerimle.

Her geçen gün artan yorgunluğum,

Seninle birlikte başlayan umutlarım vardı benim.

Şimdi hepsi bir depremle yıkıldılar,

Tekrar inşa etmek zaman alırdı.

Diğer her şey gibi yıkıntılar arasında kaldı kalbim.

Arasam da bir daha bulamadım,

Görsem de bir daha dokunamadım.

Hayallerim yıkıntılar arasında kayıp,

Gözlerin hep aklımdaydı.

Fakat aklımdaydılar,

Kalbimde değillerdi.

Büşra K. ve Merve Ç.

Sorulmayan Sorular

Bana hiç sorulmayan sorular var mesela. Hüznümün kaynağı sorulmadı bana. Yüzüme baktılar ama göremediler oradaki beni. Aynı bendim fakat bir şey eklenmişti hüznüme. Daha önceleri tatmadığım bir yalandı adeta. Ateşe elimizi uzattığımızda yanacağını kim bilmez ki? Ben bilemedim! Bu filmin tam ortasında uyuyakaldım. Film bittiğinde bana anlatacak kimse yoktu. Sessizce ayrıldım bomboş salondan. 

Sokaklarda boştu, uyuyakaldığım o salon gibi. Ve boş olan her şey gibi… 

Büşra K.

Yollarımız Ayrı

Sevmeyeceğim bundan sonra seni.

Karşılaşırsak eğer bakma sakın gözlerime.

Dayanamazlar çünkü onlar.

Hemen süzülüverir yaşlar yanağımdan.

Yollarımız ayrı seninle bundan sonra.

Sen farklı, ben farklıyım.

Kaderimiz yan yana yazılmamış.

Yan yana görünmemeliyiz o yüzden.

Sen ve ben, “biz” olamayız zaten.

Kötümser değilim,

Sadece gerçekçiyim…!

Büşra K. ve Merve Ç.

Kayboldun Sen

Gözyaşlarımla uyandım uykumdan… Ne gördüğümü hatırlamıyordum bile. Sadece yaşlar akıyordu gözlerimden. Sol tarafım acıyordu bir tek. Dayanmak zordu. Nefes alamıyordum sanki… Bir bıçak gibi saplanmıştı kalbime. Her yer karanlıktı… Uzattım elimi aydınlığa ulaşmak için, açmak istedim başucumda olan lambamı. Ama beceremiyordum. Elimi uzattığımda dokunamıyordum, kayboluyordu etrafımdakiler.

Bu yüzden mi kayboldun sen? Bu yüzden mi gittin benden? Oysa seni kaybedeceğimi bilseydim uzatmazdım ki ellerimi. Bakmaya bile kıyamazken dokunamazdım ki ellerine… Gideceğini bilseydim sever miydim böyle? Şimdi karardı her yer… Güneşimi kaybettim ben… Hadi gittin, hayatımı bıraksaydın ya geride… Senden sonra yaşasaydım yaşanacak ne varsa…

Zaman geçtikçe unutsaydım ya seni… Ben sende kalmışken unutamazdım aslında bendeki seni… Her gün biraz daha zorlaşıyor günlerim, gecelerim… Sensiz geçen zamanım acı veriyor ne bileyim…

Merve Ç.